Vergangenheit

die

[ˌfɛɐ̯ˈɡaŋənhaɪ̯t]Zelfstandig naamwoordMeervoud: Vergangenheiten

Definities

verleden- tijdvak dat achter ons ligt

Zeitabschnitt, der zurückliegt

„Die Beschäftigung mit dem Totenreich der Vergangenheit ist sinnlos, wenn sie nicht der Sinngebung der lebendigen Gegenwart dient.“

Het bezig zijn met het dodenrijk van het verleden is zinloos als het niet dient tot zingeving van het levende heden.

In der Vergangenheit haben wir immer so gehandelt.

In het verleden hebben wij altijd zo gehandeld.

verleden tijd- tempus die aangeeft dat de handeling in het verleden heeft plaatsgevonden

Tempus, das anzeigt, dass die Handlung in der Vergangenheit ^([1]) stattgefunden hat

Es gibt die erste, zweite und dritte Vergangenheit. Man nennt sie auch Imperfekt, Perfekt und Plusquamperfekt.

Er is de eerste, tweede en derde verleden tijd. Men noemt ze ook imperfectum, perfectum en plusquamperfectum.

„Nur gut, daß auch die Engländer Dingwörter, Tätigkeits- und Eigenschaftswörter, Vergangenheit, Gegenwart und Zukunft hatten, genau wie wir.“

Gelukkig maar dat ook de Engelsen zelfstandige naamwoorden, werk- en bijvoeglijke naamwoorden, verleden tijd, heden en toekomst hadden, net als wij.

voorgeschiedenis

Synoniemen

Antoniemen

Specifiekere woorden (hyponiemen)