Wurf

der

[vʊʁf]Zelfstandig naamwoordMeervoud: Würfe

Definities

worp- handeling of resultaat van een handeling waarbij een voorwerp met krachtinspanning over een zekere afstand door de lucht wordt verplaatst

Vorgang, Ergebnis einer Handlung, bei der ein Gegenstand unter Kraftaufwand über eine gewisse Entfernung durch die Luft befördert wird

Der Wurf gelang so ihr gut, dass sie den Wettkampf gewann.

De worp lukte haar zo goed dat zij de wedstrijd won.

meesterzet- resultaat van een handeling

Ergebnis einer Handlung

Im Ergebnis stellte sich diese Aktion nicht gerade als ein gelungener Wurf heraus.

Uiteindelijk bleek deze actie niet bepaald een geslaagde meesterzet te zijn.

val- bij stoffen: manier waarop de stof valt

bei Stoffen: Art, wie der Stoff fällt

Trotz mehrmaligem Bügeln stellte sich kein glatter Wurf des Vorhanges ein.

Ondanks herhaaldelijk strijken kwam er geen gladde val in het gordijn.

nest- bij dieren: aantal kort na elkaar geboren jongen, nakomelingen

bei Tieren: Menge der kurz nacheinander geborenen Jungen, Nachkommen

Synoniemen

Specifiekere woorden (hyponiemen)