anständig

[ˈanˌʃtɛndɪç]Bijvoeglijk naamwoord

Definities

eerbaar- in overeenstemming met de (eerder preutse) seksuele moraal

im Einklang mit der (eher prüden) Sexualmoral

Zieh dir was Anständiges an!

Trek iets eerbaars aan!

Eine anständige Frau tut so etwas nicht.

Een eerbare vrouw doet zoiets niet.

behoorlijk- overeenkomstig de omgangsregels

den Benimmregeln entsprechend

Benimm dich ja anständig!

Gedraag je behoorlijk!

fatsoenlijk- moreel integer

moralisch integer

Trotz allem ist er ein anständiger Kerl geblieben.

Ondanks alles is hij een fatsoenlijke kerel gebleven.

Das war aber anständig von ihm!

Dat was toch fatsoenlijk van hem!

Synoniemen

Antoniemen