Armee

die

[aʁˈmeː]Zelfstandig naamwoordMeervoud: Armeen

Definities

landmacht- bewapende landmacht, leger, legerafdeling

bewaffnete Landmacht, Heer, Heeresabteilung

In den Armeen des Mittelalters kämpften Speerträger und Bogenschützen.

In de landmachten van de middeleeuwen vochten speerdragers en boogschutters.

„Die Stämme leben also keineswegs isoliert, sondern schließen Allianzen miteinander und stellen große Armeen auf.“

"De stammen leven dus geenszins geïsoleerd, maar sluiten allianties met elkaar en stellen grote landmachten op."

strijdkrachten- de gezamenlijke georganiseerde militaire strijdkrachten van een staat

die gesamten organisierten militärischen Streitkräfte eines Staates

Die Armeen Frankreichs und Deutschlands sind heute befreundet und üben gemeinsam.

De strijdkrachten van Frankrijk en Duitsland zijn tegenwoordig bevriend en oefenen samen.

„Am 28. Juli 1914 erklärte Österreich-Ungarn Serbien offiziell den Krieg, ohne allerdings die Mobilmachung seiner Armee auszurufen.“

"Op 28 juli 1914 verklaarde Oostenrijk-Hongarije Servië officieel de oorlog, zonder echter de mobilisatie van zijn strijdkrachten af te kondigen."

veldleger

Synoniemen

Antoniemen

Specifiekere woorden (hyponiemen)