aufrücken

[ˈaʊ̯fˌʁʏkn̩]Werkwoord

Definities

opschuiven- vooruitschuiven, om een rij of een gat te sluiten

vorrücken, um eine Reihe oder Lücke zu schließen

Die Mitte gab eine Bucht, weil die Spanier langsamer aufrückten.

Het midden vertoonde een bocht, omdat de Spanjaarden langzamer opschoven.

opklimmen- in een hogere, belangrijkere positie bevorderd worden

in eine höhere, wichtigere Position befördert werden

Er war bei der Degradation des Alten ruhig geblieben, weil er gehofft hatte, in seine Stelle aufzurücken.

Hij was bij de degradatie van de oude rustig gebleven, omdat hij had gehoopt in diens plaats op te klimmen.

Wer konnte wissen, wie bald der Junge sein Steuermannsexamen hinter sich haben würde; da galt es auch für ihn noch eine Stufe höher aufzurücken.

Wie kon weten hoe spoedig de jongen zijn stuurmansexamen achter zich zou hebben; dan gold het ook voor hem om nog een trede hoger op te klimmen.

Synoniemen

Antoniemen