diachron

[diaˈkʁoːn]Bijvoeglijk naamwoord

Definities

diachroon- op de historische ontwikkeling van een taal betrokken

auf die historische Entwicklung einer Sprache bezogen

Die Germanistik erforscht auch die diachrone Entwicklung des Deutschen.

De germanistiek onderzoekt ook de diachrone ontwikkeling van het Duits.

Die diachrone Entwicklung des Deutschen verläuft über die Phasen Althochdeutsch, Mittelhochdeutsch, Frühneuhochdeutsch und Neuhochdeutsch.

De diachrone ontwikkeling van het Duits verloopt via de fasen Oudhoogduits, Middelhoogduits, Vroegnieuwhoogduits en Nieuwhoogduits.

niet-gelijktijdig- niet gelijktijdig afgezet, in verschillende streken aangetroffen vergelijkbare gesteentegrens niet gelijktijdig opgetreden

nicht zeitgleich abgelagert, in verschiedenen Gegenden angetroffene vergleichbare Gesteinsgrenze nicht zeitgleich aufgetreten

„Die Untergrenze des Rotliegend ist bisher noch nicht abschließend definiert worden; sie ist stark diachron.“

„De ondergrens van het Rotliegend is tot nu toe nog niet afsluitend gedefinieerd; zij is sterk diachroon.”

Synoniemen

Antoniemen