Diagnose

die

[diaˈɡnoːzə]Zelfstandig naamwoordMeervoud: Diagnosen

Definities

diagnose- vaststelling van een lichamelijke of psychische ziekte door een arts of psychotherapeut; in gezondheidsberoepen (arts, verpleger, fysiotherapeut, psycholoog) de nauwkeurige toewijzing van bevindingen

Bestimmung einer körperlichen oder psychischen Krankheit durch einen Arzt oder Psychotherapeuten; in Berufen der Gesundheit (Arzt, Pfleger, Physiotherapeut, Psychologe) die genaue Zuordnung von Befunden

Der Befund der Bluttests führte zu einer unheilvollen Diagnose.

De uitslag van de bloedtesten leidde tot een onheilspellende diagnose.

Den Vorwürfen der Anklagevertreter, der frühere Chefarzt und Klinikleiter habe eine unzureichende Diagnose gestellt und Fehler bei der Operation begangen, folgte das Gericht nicht.

De verwijten van de aanklagers dat de vroegere chef-arts en kliniekleider een ontoereikende diagnose had gesteld en fouten bij de operatie had gemaakt, volgde de rechtbank niet.

classificatie- toewijzing van een verschijnsel aan een categorie

Zuordnung eines Phänomens zu einer Kategorie

Führe bitte eine Diagnose des Netzwerkes durch.

Voer alsjeblieft een diagnose van het netwerk uit.

„Doch die Diagnose muss in keinem Desaster enden.“

„Maar de diagnose hoeft in geen ramp te eindigen.“

Synoniemen

Antoniemen