eklig

[ˈeːklɪç]Bijvoeglijk naamwoord

Definities

walgelijk- walging opwekkend; weerzinwekkend

Ekel erregend; widerlich

In dem Raum herrschte ein überaus ekliger Geruch.

In de ruimte hing een buitengewoon walgelijke geur.

Ich finde Schnecken eklig.

Ik vind slakken walgelijk.

Synoniemen

Een Duits woord dat je nog niet snapt? 🌱