ernsthaft

[ˈɛʁnsthaft]Bijvoeglijk naamwoord

Definities

serieus- niet vrolijk

nicht heiter

Mit ernsthafter Mine begann er seine Rede.

Met een serieus gezicht begon hij zijn toespraak.

nadrukkelijk- aandringerig, gewichtig

eindringlich, gewichtig

Er scheint ernsthaft bemüht zu sein.

Hij lijkt nadrukkelijk zijn best te doen.

oprecht- oprecht, werkelijk

aufrichtig, tatsächlich

An diese Wende habe ich ernsthaft nicht mehr gedacht.

Aan deze wending had ik oprecht niet meer gedacht.

„Und er schmunzelte, wenn er dergleichen sagte, seine Hörer jedesmal in Zweifel darüber lassend, ob er’s ernsthaft oder scherzhaft gemeint habe.“

„en hij glimlachte als hij dat zei, zijn toehoorders telkens in twijfel latend of hij het serieus of schertsend had bedoeld.�“

ernstig- gevaarlijk, erg

Antoniemen