extrem

[ɛksˈtʁeːm]Bijvoeglijk naamwoord

Definities

uiterst- in enige mate niet te overtreffen; het verst verwijderd van het midden of het gemiddelde

in irgend einem Maße nicht zu übertreffen; am weitesten von der Mitte oder dem Durchschnitt entfernt

Die zwei extremen Werte der Messung lassen wir wegfallen, es sind anscheinend Ausreißer.

De twee uiterste waarden van de meting laten we weg, het zijn blijkbaar uitschieters.

extreem- buitengewoon, bijzonder; overdreven

außerordentlich, besonders; übermäßig

Das ist ein extrem starker Kaffee.

Dat is een extreem sterke koffie.

umgangssprachlich: „Er hörte gern eine freie Meinung, je drastischer und extremer, desto besser.“

informeel: „Hij hoorde graag een vrije mening, hoe drastischer en extremer, hoe beter.“

Synoniemen

Antoniemen

Specifiekere woorden (hyponiemen)