fahl

[faːl]Bijvoeglijk naamwoord

Definities

vaal- op een niet mooie manier zonder krachtige kleur, kleurarm, bleek, bijna kleurloos

(auf nicht schöne Weise) ohne kräftige Farbe, farbenarm, blass, fast farblos

Der Lehrer wurde fahl vor Ärger.

De leraar werd vaal van woede.

„Der fahle Herr stellte sich sofort als Regierungsrat Hifthorn von Hosenboden vor und begann von einer Geschwulst zu reden, die er im Leibe habe.“

De vale heer stelde zich meteen voor als regeringsraad Hifthorn van Hosenboden en begon te praten over een gezwel dat hij in zijn lijf had.

dof- niet helder, zwak verlicht, troebel

nicht hell, schwach erhellt, trüb

Das Zimmer lag – in ein fahles Licht getaucht – verlassen vor ihr.

De kamer lag - in een dof licht gehuld - verlaten voor haar.

flauw- nauwelijks kracht hebbend, zwak, als dood

kaum Kraft habend, schwach, wie tot

„Mira warf ihm ein fahles Lächeln zu.“

Mira wierp hem een flauwe glimlach toe.

Synoniemen

Antoniemen

Specifiekere woorden (hyponiemen)