fiepen

[ˈfiːpn̩]Werkwoord

Definities

piepend lokken- een hoge lokroep uitstoten

einen hohen Lockruf ausstoßen

Das Reh hörte ihr Kitz, das fiepte.

De ree hoorde haar kitz, dat piepend lokte.

piepen- een zacht, hoog geluid voortbrengen

einen leisen, hohen Ton abgeben

Der Monitor hatte beim Hochfahren so laut gefiept, dass der Techniker kommen musste.

De monitor had bij het opstarten zo luid gepiept dat de technicus moest komen.

Sein Ohr fiepte die ganze Nacht über und hielt ihn wach.

Zijn oor piepte de hele nacht door en hield hem wakker.

Antoniemen

Specifiekere woorden (hyponiemen)