gediegen

[ɡəˈdiːɡn̩]Bijvoeglijk naamwoord

Definities

gedegen- in elementaire vorm voorkomend, niet als erts

in elementarer Form (nicht als Erz) vorkommend

Kupfer kommt gediegen nur selten in der Natur vor.

Koper komt in de natuur slechts zelden gedegen voor.

degelijk- zorgvuldig bewerkt en daardoor duurzaam

sorgfältig bearbeitet und damit haltbar

Das ist ein gediegener Schmuck.

Dat is een degelijk sieraad.

solide- van oudsher altijd al zo en daardoor betrouwbaar

traditionell schon immer so und damit zuverlässig

Er ist ein gediegener Charakter, ich kenne wenige, auf die man sich so verlassen kann.

Hij is een solide karakter, ik ken weinigen op wie men zo kan vertrouwen.

vreemd- vreemd of eigenaardig

seltsam oder eigenartig

Er hat manchmal so’n büschen gediegene Ansichten.

Synoniemen