immanent

[ɪmaˈnɛnt]Bijvoeglijk naamwoord

Definities

immanent- binnen de grenzen van de ervaring, van de kennis blijvend; voorstelbaar

innerhalb der Grenzen der Erfahrung, der Erkenntnis bleibend; vorstellbar

Ein mathematischer dreidimensionaler Raum ist immanent.

Een wiskundige driedimensionale ruimte is immanent.

inherent- in het innerlijk van een voorwerp, een verschijnsel aanwezig zijnde; inwonnend

im Innern eines Gegenstandes, einer Erscheinung vorhanden seiend; innewohnend

„Ein weiteres immanentes Problem des ökonomischen Föderalismus-Ansatzes liegt darin, daß die Ableitung der optimalen Föderationsstruktur aus dem individuellen Nutzenkalkül zur Konzentration auf ein Kollektiv unter vielen führt.“

Een ander inherent probleem van de benadering van het economisch federalisme ligt daarin dat de afleiding van de optimale federatiestructuur uit de individuele nutscalculus tot concentratie op één collectief onder velen leidt.

Antoniemen

transzendent

unbegreiflich

unvorstellbar

Specifiekere woorden (hyponiemen)

fachimmanent