isolieren

[izoˈliːʁən]Werkwoord(etw.^Akk ~)

Definities

isoleren- iets of iemand van zijn omgeving afscheiden

etwas oder jemanden von seiner Umgebung abtrennen

Sie leben hier seit Jahrhunderten isoliert von der Außenwelt.

Ze leven hier al eeuwenlang geïsoleerd van de buitenwereld.

Müller isolierte das Virus zuerst aus Schweineleber.

Müller isoleerde het virus het eerst uit varkenslever.

geïsoleerd beschouwen- een argument of een standpunt op zichzelf beschouwen

ein Argument oder einen Standpunkt für sich allein betrachten

Das mathematische Objekt kann nicht isoliert werden.

Het wiskundige object kan niet geïsoleerd worden beschouwd.

afzonderen- een deel van een geheel scheiden

einen Teil von einer Menge trennen

Isoliert betrachtet ist das ein Schmarrn.

Op zichzelf beschouwd is dat onzin.

thermisch isoleren

Synoniemen