krank

[kʁaŋk]Bijvoeglijk naamwoord

Definities

ziek- lichamelijk en/of geestelijk in gezondheid beperkt

körperlich und/oder psychisch gesundheitlich eingeschränkt

Er muss im Bett liegen, weil er krank ist.

Hij moet in bed liggen omdat hij ziek is.

Auch schlechte soziale Umstände, wie Armut, Lärmbelastung, enge Wohnverhältnisse, machen krank.

Ook slechte sociale omstandigheden, zoals armoede, geluidsbelasting, krappe woonruimte, maken ziek.

gestoord- onzinnig, absurd

unsinnig, absurd

Du bist ja völlig krank im Kopf!

Je bent helemaal gestoord in je kop!

Bisweilen waren seine Ideen genial, rezent sind sie allerdings absurd und durchweg krank.

Soms waren zijn ideeën geniaal, recent zijn ze echter absurd en zonder uitzondering gestoord.

aangeschoten- door een schot verwond

durch einen Schuss verletzt

„Eine Nachsuche wird im ungünstigen Falle zu einer Hetze führen, wenn das kranke Wild vor dem Hund flüchtig wird.“

Synoniemen

Antoniemen

Specifiekere woorden (hyponiemen)