piepsen

[ˈpiːpsn̩]Werkwoord

Definities

piepen- iets met een zwakke, hoge stem zeggen of zingen

etwas mit schwacher, hoher Stimme sagen oder singen

„»Ach!« piepste die Fledermaus in Todesangst.“

""Ach!" piepte de vleermuis in doodsangst."

Er wendet sich gegen Massentierhaltung und lässt 24000 eingesperrte Küken in sein Mikrofon piepsen.

Hij keert zich tegen de intensieve veehouderij en laat 24000 opgesloten kuikens in zijn microfoon piepen.

bliepen- een zacht, hoog geluid voortbrengen

einen leisen, hohen Ton produzieren

Die Gewehre senden ein Lasersignal, und wenn man getroffen wird, piepst es.

De geweren zenden een lasersignaal uit, en als je geraakt wordt, bliept het.

Piepsen und blinken können Autos in engen Lücken schon lange.

Bliepen en knipperen kunnen auto's in krappe parkeerplekken allang.

Synoniemen

Antoniemen