platonisch

[plaˈtoːnɪʃ]Bijvoeglijk naamwoord

Definities

platonisch- de leer van Plato betreffend

die Lehre Platons betreffend

„In der Naturphilosophie, die Contarini später darauf aufbaut, nimmt der aristotelisch-platonische Konkordismus eine avicennistische Gestalt an …“

„In de natuurfilosofie die Contarini er later op bouwt, neemt het aristotelisch-platonische concordisme een avicennistische gedaante aan …“

geestelijk- eigenschap van een relatie om van zuiver geestelijke of zielsaard te zijn

Eigenschaft einer Beziehung, rein geistlicher oder seelischer Natur zu sein

Sie sind enge Freunde, aber das Verhältnis ist ausschließlich platonisch.

Zij zijn nauwe vrienden, maar de verhouding is uitsluitend geestelijk.

platoons- eigenschap van een lichaam om door congruente regelmatige veelhoeken met hetzelfde aantal zijden te worden begrensd, alsmede dat al zijn hoekpunten hetzelfde aantal ribben hebben

Eigenschaft eines Körpers, von kongruenten regelmäßigen Vielecken derselben Seitenzahl begrenzt zu sein, sowie dass dessen sämtliche Eckpunkte dieselbe Kantenzahl haben

Der Würfel ist einer der platonischen Körper.

De kubus is een van de platoonse lichamen.

Antoniemen

Specifiekere woorden (hyponiemen)

akademisch