protestantisch

[pʁotɛsˈtantɪʃ]Bijvoeglijk naamwoord

Definities

protestants- behorend tot de evangelisch-lutherse kerk, evangelisch-lutherse geloofsgemeenschappen zijn voortgekomen uit de reformatie van de 16e eeuw en vertegenwoordigen geloofsleren die deels in tegenspraak zijn met het katholicisme

der evangelisch-lutherischen Kirche angehörend, evangelisch-lutherische Kirchengemeinschaften sind aus der Reformation des 16. Jahrhunderts hervorgegangen und vertreten Glaubenslehren, die zum Teil im Widerspruch zum Katholizismus stehen

Der Neue [Papst] sei zu protestantisch, zu authentisch, ein Individualist und "Andersmacher". Die Kurie werde es schwerhaben mit ihm.

De nieuwe [paus] zou te protestants, te authentiek, een individualist en "andersmaker" zijn. De curie zal het moeilijk met hem krijgen.

Das protestantische Pfarrhaus ist ein deutscher Mythos. In den letzten Jahren der DDR war es eine Keimzelle der Revolution.

De protestantse pastorie is een Duitse mythe. In de laatste jaren van de DDR was zij een kiemcel van de revolutie.

typisch protestants- een protestant karakteriserend

einen Protestanten charakterisierend

Dagegen hat Merkel das protestantische Prinzip in der Union etabliert: Am Anfang stehen mehrere Überzeugungen, am Ende die Mehrheit und dazwischen der Kompromiss.

Daarentegen heeft Merkel het protestantse principe in de Unie gevestigd: aan het begin staan meerdere overtuigingen, aan het einde de meerderheid en daartussen het compromis.

Synoniemen

Antoniemen