rastlos

[ˈʁastˌloːs]Bijvoeglijk naamwoord

Definities

rusteloos- zich geen rust gunnend, roerloosloos in de zin van zonder rust

sich keine Ruhe gönnend, ruhelos

Der Gesetzgeber ist rastlos tätig.

De wetgever is rusteloos actief.

Vor dem Kreißsaal lief Tarik rastlos auf und ab.

Voor de verloskamer liep Tarik rusteloos heen en weer.

onophoudelijk- geen onderbrekingen/pauzes vertonend

keine Unterbrechungen/Pausen aufweisend

In rastloser Kleinarbeit rekonstruierte Herr Kolbe eine germanische Siedlung als Modell.

In onophoudelijk monnikenwerk reconstrueerde heer Kolbe een Germaanse nederzetting als model.

Die rastlose Unruhe seines Jagdhundes führte den Förster zu dem verunfallten Auto.

De onophoudelijke onrust van zijn jachthond leidde de boswachter naar de verongelukte auto.

onrustig- (innerlijk) onrustig, onstandvastig

(innerlich) unruhig, unstet

Sie irrte rastlos im Wald umher und fand den Weg nicht mehr.

Synoniemen

Antoniemen