stieren

[ˈʃtiːʁən]Werkwoord

Definities

staren- strak kijken, staren

starr blicken, starren

Er stierte in sein Bier.

Hij staarde in zijn bier.

„Ida stierte auf die Tischdecke.“

“Ida staarde naar het tafelkleed.”

bronstig zijn- naar de stier tochtig zijn

nach dem Stier brünstig sein

rondneuzen- rondsnuffelen

herumstöbern

Sie wollen in fremden Sachen/ in Abfällen stieren.

Zij willen in andermans spullen in afval rondneuzen.

tegenstaan- ergeren, tegenstaan

ärgern, zuwider sein

Das stiert mich.

Dat staat me tegen.

Synoniemen

Antoniemen