taub

[taʊ̯p]Bijvoeglijk naamwoord

Definities

doof- volstrekt gehoorloos, niet horend

absolut gehörlos, nicht hörend

Er ist von Geburt an taub

Hij is van geboorte af doof.

tijdelijk doof- voor een ogenblik slechter of niet horend

für einen Moment schlechter oder nicht hörend

Nach dem lauten Konzert war ich ganz schön taub.

Na het luide concert was ik behoorlijk tijdelijk doof.

«He! Bist du taub? Ob du würfeln willst, hab ich gefragt!»

“Hé! Ben je tijdelijk doof? Of je wilt dobbelen, heb ik gevraagd!”

gevoelloos- gevoelloos, gevoelloos, verdoofd

empfindungslos, gefühllos, betäubt

Sein Bein fühlt sich seit dem Unfall taub an.

Zijn been voelt sinds het ongeluk gevoelloos aan.

doofcultureel- een identiteit als dove persoon hebbend, tot de dovencultuur behorend

Synoniemen

Specifiekere woorden (hyponiemen)