turteln

[ˈtʊʁtl̩n]Werkwoord

Definities

koeren- het karakteristieke dierengeluid van een duif laten horen

den charakteristischen Tierlaut einer Taube von sich geben

Die bei der Bank wartenden Tauben turteln und stürzen sich dann auf die angebotenen Brotstückchen.

De bij de bank wachtende duiven koeren en storten zich dan op de aangeboden stukjes brood.

tortelen- vrijen, flirten

liebeln, flirten

„Die beiden turtelten den ganzen Abend miteinander.“

"Die twee tortelden de hele avond met elkaar."

Synoniemen