vorlehnen

[ˈfoːɐ̯ˌleːnən]Werkwoord

Definities

vooroverbuigen- zittend het bovenlichaam naar voren buigen

(sitzend) den Oberkörper nach vorne beugen

„Erst nach einer Weile wagte sie, sich vorzulehnen und hinaus in den Hof zu spähen, der voller Männer war.“

“Pas na een tijdje durfde zij zich voorover te buigen en naar buiten naar de binnenplaats te gluren, die vol mannen was.”

zich wagen- iets riskants/gewaagds zeggen waarvan men de gevolgen nog niet precies kan inschatten

etwas Riskantes/Gewagtes sagen, dessen Folgen man noch nicht genau abschätzen kann

Mit der Einladung zu einem Grillabend hast du dich aber weit vorgelehnt, wir kennen die doch noch gar nicht richtig!

Met de uitnodiging voor een barbecueavond heb je je wel erg gewaagd, we kennen hen toch nog helemaal niet goed!

Antoniemen