vorschieben

[ˈfoːɐ̯ˌʃiːbn̩]Werkwoord(etw.^Akk ~)

Definities

voorschuiven- iets voor iets of in richting naar voren schuiven/plaatsen (schuiven)

etwas vor etwas oder in Richtung nach vorne rücken/platzieren (schieben)

Man brauchte nur noch den schweren hölzernen Riegel vorzuschieben und die Burg wäre gesichert.

Men hoefde alleen nog de zware houten grendel voor te schuiven en de burcht zou beveiligd zijn.

Wenn wir den Anhänger vorschieben, hat auch noch das Motorrad in der Garage Platz.

Als we de aanhanger naar voren schuiven, is er ook nog plaats voor de motor in de garage.

vooruitdringen- zich (voorzichtig, ook tussen andere mensen) naar voren bewegen

sich (vorsichtig, auch zwischen anderen Menschen) nach vorne bewegen

Vorsichtig begann sie, sich in der Menge vorzuschieben, es wäre zu schön, einmal ganz vorne an der Bühne zu stehen.

Voorzichtig begon ze zich in de menigte naar voren te werken, het zou te mooi zijn om een keer helemaal vooraan bij het podium te staan.

voorwenden- iets beweren, wat echter niet de ware reden/aanleiding vormt

etwas behaupten, was aber nicht den wahren Grund/Anlass darstellt

Weil sie die Diskussion scheute, schob sie an diesem Abend Kopfschmerzen vor.

Antoniemen