wegdrängen

[ˈvɛkˌdʁɛŋən]Werkwoord

Definities

wegdringen- (met lichaamsinzet) van zijn plaats verdrijven

(mit Körpereinsatz) von seinem Platz vertreiben

„Gunhild verstand nicht, warum Lucia sie nicht nur vom Stallzelt wegdrängte, sondern auch noch zurück zum Ehrenpavillon schob.“

„Gunhild begreep niet waarom Lucia haar niet alleen van de staltent wegdrong, maar haar ook nog naar het erepaviljoen schoof.“

wegwillen- het sterke gevoel hebben weg te willen

das starke Gefühl haben, weg zu wollen

Alles in ihr drängt weg, keine Minute länger will sie bleiben.

Alles in haar wil weg, geen minuut langer wil zij blijven.

onderdrukken- niet toelaten

nicht zulassen

Sobald wir innerlich unruhig werden, neigen wir dazu, diese Gefühle und Gedanken wegzudrängen.

Zodra we innerlijk onrustig worden, neigen we ertoe deze gevoelens en gedachten te onderdrukken.

„Negatives wird verschwiegen, es wird weggedrängt.“

„Negativiteit wordt verzwegen, het wordt onderdrukt.“

Antoniemen