landen

[ˈlandn̩]Werkwoord

Definities

aanmeren- met een vaartuig aan land komen

mit einem Wasserfahrzeug ans Land gelangen

Kolumbus landete zuerst auf Hispaniola.

Columbus meerde eerst aan op Hispaniola.

„Demnach landet um das Jahr 205 nach Christus ein 1000 Mann starkes Heer an der Ostküste Jütlands.“

„Naar verluidt meert rond het jaar 205 na Christus een 1000 man sterk leger aan aan de oostkust van Jutland.“

landen- uit de lucht weer op de aarde komen (meestal met een vliegtuig)

aus der Luft wieder auf die Erde gelangen (meist mit einem Flugzeug)

„Sechs deutsche Segelflieger, unter ihnen Hanna Reitsch, überqueren von Salzburg aus die Alpen und landen bei Udine.“

„Zes Duitse zweefvliegers, onder hen Hanna Reitsch, steken vanuit Salzburg de Alpen over en landen bij Udine.“

Die Maschine war gerade noch rechtzeitig gelandet.

Het toestel was net op tijd geland.

aan land zetten- mensen of materiaal aan land brengen

Menschen oder Material an Land bringen

Synoniemen

Antoniemen

Specifiekere woorden (hyponiemen)