Ohr

das

[oːɐ̯]Zelfstandig naamwoordMeervoud: Ohren

Definities

oor- zintuig voor het waarnemen van akoestische signalen (gehoor)

Sinnesorgan zur Wahrnehmung von akustischen Signalen (Gehör)

Das Ohr besteht unter anderem aus Amboss, Gehörgang, Gehörknöchelchen, Hammer, Steigbügel und Trommelfell.

Het oor bestaat onder meer uit aambeeld, gehoorgang, gehoorbeentjes, hamer, stijgbeugel en trommelvlies.

Er muss ein gutes Ohr haben, er hat alles gehört, was da hinten in der Ecke gewispert wurde.

Hij moet een goed oor hebben, hij heeft alles gehoord wat daar achter in de hoek werd gefluisterd.

oorschelp- het van buiten zichtbare deel van het zintuig (oorschelp)

der von außen sichtbare Teil des Sinnesorgans (Ohrmuschel)

Schön geformte Ohren kann man mit Ohrringen betonen.

Mooi gevormde oren kan men met oorbellen benadrukken.

gehoor- horen, gehoorvermogen, interesse, nieuwsgierigheid, aandacht

Hören, Hörvermögen, Interesse, Neugier, Aufmerksamkeit

Kannst du mir mal dein Ohr leihen?

Kun je me even je oor lenen?

Synoniemen

Antoniemen

Specifiekere woorden (hyponiemen)