Prügel

[ˈpʁyːɡl̩]Zelfstandig naamwoord

Definities

pak slaag- slagen die in de loop van een lichamelijke confrontatie worden uitgedeeld

Schläge, die im Zuge einer körperlichen Auseinandersetzung ausgeteilt werden

Aber den Arthur hat er jetzt erwischt, und er hat alle Prügel gekriegt.

Maar Arthur heeft hij nu te pakken gekregen, en hij heeft het volle pak slaag gekregen.

»Zuerst habe ich geweint«, sagt Eren, »danach habe ich mich an die Prügel gewöhnt.«

»Eerst heb ik gehuild«, zegt Eren, »daarna ben ik aan het pak slaag gewend geraakt.«

knuppel- stok die in het bijzonder voor het slaan wordt gebruikt

ein Stock, der besonders zum Schlagen verwendet wird

„Wir legen den Europäern keine Prügel in den Weg“, meint dazu Sudans Staatsminister El-Samani.

„Wij leggen de Europeanen niets in de weg“, meent de Soedanese staatsminister El-Samani daarover.

Schafft's das Beispiel nicht, so schafft's auch der Prügel nicht.

Wat het voorbeeld niet vermag, vermag de knuppel evenmin.

lul- grove uitdrukking voor een penis

derber Ausdruck für einen Penis

Synoniemen

Specifiekere woorden (hyponiemen)