Nach eigenen Angaben litt Petrarca jahrzehntelang unter seiner Sehnsucht nach der Frau, die so sittsam war, dass sie ihn nur ein einziges Mal anblickte.
Naar eigen zeggen leed Petrarca decennialang onder zijn verlangen naar de vrouw die zo zedig was dat zij hem slechts eenmaal aankeek.
Mal kraftvoll und dann wieder ungeheuer sanft war es fast ein Zwiegespräch zwischen ihr und dem Klavier, das sie bisweilen derart verträumt anblickte, als wäre sie der Gegenwart entrückt.
Nu eens krachtig en dan weer ontzaglijk zacht was het bijna een tweegesprek tussen haar en de piano, die zij soms zo dromerig aankeek alsof zij aan het heden ontrukt was.
