aufstecken

[ˈaʊ̯fˌʃtɛkn̩]Werkwoord(etw.^Akk ~)

Definities

eropsteken- een deel, dat een opening of welving of uitholling heeft, op een deel met het tegenstuk drukken

ein Teil, das eine Öffnung/Vorwölbung/Einbuchtung hat, auf ein Teil mit dem Gegenstück drücken

Es war immer sie, die die alten Kerzenreste entfernte, neue Kerzen aufsteckte und sie schließlich anzündete.

Zij was het altijd die de oude kaarsresten verwijderde, nieuwe kaarsen erop zette en ze ten slotte aanstak.

opsteken- omhoog nemen en met spelden vastzetten

hochnehmen und mit Nadeln befestigen

Wie, um alles in der Welt, ist es dir alleine gelungen, dein Haar so hübsch aufzustecken?

Hoe, in hemelsnaam, is het je alleen gelukt je haar zo mooi op te steken?

opgeven- niet meer doorgaan, zich gewonnen geven

nicht mehr weitermachen, sich geschlagen geben

„Was wiederum die Lage des Arbeit suchenden Diplom-Germanisten Johnson, der die Suche nach einem Verlag für seinen ersten Roman noch nicht gänzlich aufgesteckt hatte, weiter erschweren musste.“

„Wat op zijn beurt de situatie van de werkzoekende doctor in de germanistiek Johnson, die de zoektocht naar een uitgever voor zijn eerste roman nog niet helemaal had opgegeven, verder moest bemoeilijken.”

Antoniemen