binden

[ˈbɪndn̩]Werkwoord(jdn./etw.^Akk ~)

Definities

vastbinden- door een band bijeenhouden

durch ein Band zusammenhalten

Sie band das Boot an den Steg.

Ze bond de boot aan de steiger vast.

„Einmal band er sich eine Woche lang den Arm auf den Rücken, um sich mit Unbill und Schmerz vertraut zu machen.“

„Een keer bond hij een week lang zijn arm op zijn rug, om zich met onheil en pijn vertrouwd te maken.“

verplichten- zich verplichten

sich verpflichten

Er fühlte sich an sein Versprechen gebunden.

Hij voelde zich aan zijn belofte gebonden.

„ ‚Er [der Uno-Migrationspakt] ist rechtlich nicht bindend, und deshalb steht Deutschland dazu‘, hat Angela Merkel auf einer Pressekonferenz in Warschau erklärt.“

„‚Hij [het VN-migratiepact] is juridisch niet bindend, en daarom staat Duitsland erachter‘, heeft Angela Merkel op een persconferentie in Warschau verklaard.“

binden- dikvloeibaar, smeuïg maken

dickflüssig, sämig machen

Synoniemen

Antoniemen