blamieren

[blaˈmiːʁən]Werkwoord(jdn. ~)

Definities

blameren- iemand in een pijnlijke situatie brengen, iemand een blamage bezorgen

jemanden in eine peinliche Situation bringen, jemandem eine Blamage zufügen

Die Regierung hat derzeit keinen guten Lauf: Im Nationalrat blamierte das Parlament am Donnerstag die Koalition.

De regering heeft momenteel geen goede reeks: In de Nationale Raad blameerde het parlement donderdag de coalitie.

Das war ein teurer Ausflug nach Bremen: Die Hanseaten blamierten die Bayern und Pizarro brauchte ein neues Trikot.

Dat was een duur uitstapje naar Bremen: De Hanzeaten blameerden de Beieren en Pizarro had een nieuw shirt nodig.

afgaan- zichzelf te schande maken, zich belachelijk maken

sich selbst bloßstellen, sich lächerlich machen

Er hat sich mit seinen Tischmanieren vor der ganzen Gesellschaft unsterblich blamiert.

Hij is met zijn tafelmanieren voor het hele gezelschap onsterfelijk afgegaan.

Vor drei Jahren noch blamierten sich die US-Football-Spieler der Detroit Lions, als sie kein einziges Saisonspiel gewinnen konnten.

Drie jaar geleden gingen de US-footballspelers van de Detroit Lions af, toen zij geen enkele seizoenswedstrijd konden winnen.

Synoniemen

Antoniemen