hervortun

[hɛɐ̯ˈfoːɐ̯ˌtuːn]Werkwoord

Definities

uitblinken- opvallen omdat er een positief verschil is

auffallen, weil es einen positiven Unterschied gibt

„Beim Sport muß man doch irgend etwas tun, muß sich doch irgendwie hervortun.“

"Bij sport moet je toch iets doen, moet je toch op een of andere manier uitblinken."

pronken- opvallen omdat men zich belangrijk maakt

auffallen, weil man sich wichtig macht

„»Du ... du musst dich immer so hervortun. Alle sagen, dass du dich unmöglich benimmst, so benimmt man sich einfach nicht!«“

"'Je ... je moet je altijd zo opdringen. Iedereen zegt dat je je onmogelijk gedraagt, zo gedraagt men zich gewoon niet!'"

tevoorschijn halen- iets uit iets nemen en in de openbaarheid brengen

etwas aus etwas herausnehmen und an die Öffentlichkeit bringen

Sie tat den Ring aus der Schatulle hervor.

Zij haalde de ring uit het kistje tevoorschijn.

Antoniemen