blind

[blɪnt]Bijvoeglijk naamwoord

Definities

blind- niet tot zien in staat

des Sehens nicht fähig

Er ist seit dem Unfall blind.

Hij is sinds het ongeval blind.

razend- bezinningloos; buiten zichzelf zijnde

besinnungslos; außer sich seiend

Blind vor Wut stürzte er sich auf sie.

Razend van woede stortte hij zich op haar.

onbekritisch- niet willen zien; onkritisch, onwetend

nicht Sehen wollend; unkritisch, ignorant

Er ist ein blinder Anhänger des Katholizismus.

Hij is een onbekritische aanhanger van het katholicisme.

mat- doff, niet doorzichtig en helder (raam)

matt, nicht durchsichtig und klar (Fenster)

Die Fenster sind schon beinahe blind.

De ramen zijn al bijna mat.

Synoniemen

Antoniemen

Specifiekere woorden (hyponiemen)