blocken

[ˈblɔkn̩]Werkwoord

Definities

blokken- een aanval van de tegenstander verhinderen, of de tegenstander hinderen om in balbezit te komen

einen Angriff des Gegners verhindern, oder den Gegner am Ballbesitz hindern

„Beim Blocken im Volleyball erzwingt eine über die Netzkante gespannte Schnur eine geradlinige Führung der Arme zum Ball.“

“Bij het blokken in volleybal dwingt een over de netrand gespannen koord een rechte geleiding van de armen naar de bal af.”

afremmen- het ontstaan verhinderen of ten minste remmen

die Entstehung verhindern oder mindestens hemmen

Der Betablocker blockt täglich zuverlässig 24 Stunden lang mit nur einer Tablette.

De bètablokker remt dagelijks betrouwbaar 24 uur lang af met slechts één tablet.

zitten- zitten

sitzen

Der Bussard blockt auf dem alten Zaunpfahl direkt neben der Bundesstraße.

De buizerd zit op de oude hekpaal direct naast de rijksweg.

reserveren- tijdelijk, voorlopig vrijhouden/reserveren

vorübergehend, preliminär freihalten/reservieren

Antoniemen

Specifiekere woorden (hyponiemen)