erwachen

[ɛɐ̯ˈvaxn̩]Werkwoord

Definities

ontwaken- ophouden te slapen; wakker worden

aufhören zu schlafen; wach werden

Am frühen Morgen blinzelte sie in das Sonnenlicht und erwachte langsam.

in de vroege ochtend knipperde zij tegen het zonlicht en ontwaakte langzaam.

„Als Gregor Samsa eines Morgens aus unruhigen Träumen erwachte, fand er sich in seinem Bett zu einem ungeheuren Ungeziefer verwandelt.“

„toen gregor samsa op een ochtend uit onrustige dromen ontwaakte, vond hij zich in zijn bed in een monsterlijk ongedierte veranderd."

ontluiken- zich in iemand beginnen te ontwikkelen (een belangstelling, een hartstocht voor iets)

sich in jemandem zu entwickeln beginnen (ein Interesse, eine Leidenschaft für etwas)

Er sah dieses schöne Mädchen und sein Interesse war erwacht.

hij zag dit mooie meisje en zijn belangstelling was ontloken.

„Seine [des kenianischen Redakteurs der Deutschen Welle, Chrispin Mwakideu,] Leidenschaft für das Puppenspiel erwachte Mitte der neunziger Jahre, als das traditionelle Puppenspiel in Afrika wieder auflebte.“

„zijn [van de keniaanse redacteur van de deutsche welle, chrispin mwakideu,] hartstocht voor het poppenspel ontlook midden jaren negentig, toen het traditionele poppenspel in afrika weer opleefde."

Synoniemen

Antoniemen