Glocke

die

[ˈɡlɔkə]Zelfstandig naamwoordMeervoud: Glocken

Definities

klok- naar beneden toe geopend kelkvormig metalen voorwerp dat door slaan met een klepel tot klinken wordt gebracht

nach unten hin geöffneter kelchartiger Metallgegenstand, der durch Schlagen mit einem Klöppel zum Klingen gebracht wird

Sonntags werden viele Glocken geläutet.

Op zondag worden veel klokken geluid.

„Die letzten Glocken läuten.“

"De laatste klokken luiden."

klokvormig voorwerp- iets dat op een klok lijkt

einer Glocke^([1]) Ähnelndes

Die Ingenieure versuchten, die Glocke in mehr als 1500 Meter Meerestiefe über das Leck zu stülpen.

De ingenieurs probeerden het klokvormige voorwerp op meer dan 1500 meter zeediepte over het lek te plaatsen.

Der Smog liegt wie eine Glocke über Mexico City.

De smog hangt als een klok over Mexico-Stad.

Specifiekere woorden (hyponiemen)