hinwerfen

[ˈhɪnˌvɛʁfn̩]Werkwoord

Definities

toewerpen- iets in een bepaalde richting gooien

etwas in eine bestimmte Richtung schleudern

Er wirft dem Hund den Ball hin.

Hij gooit de hond de bal toe.

Sie hat den Vögeln ein paar Krümel hingeworfen.

Ze heeft de vogels een paar kruimels toegeworpen.

zich neerwerpen- zich op de grond laten vallen

sich auf den Boden fallen lassen

Der Untertan warf sich vor dem König hin.

De onderdaan wierp zich voor de koning neer.

„Einige hatten sich gerade da, wo sie von den Pferden gestiegen waren, vor Müdigkeit hingeworfen […].“

“Sommigen hadden zich juist daar waar ze van de paarden waren gestegen, van vermoeidheid neergeworpen.”

laten vallen- een zaak (per ongeluk) naar beneden laten vallen

eine Sache (aus Versehen) herunterfallen lassen

„Fast hätte sie, in Gedanken verloren, eine Tasse hingeworfen.“

“Bijna had ze, in gedachten verzonken, een kopje laten vallen.”

Synoniemen