Junge

der

[ˈjʊŋə]Zelfstandig naamwoordMeervoud: Jungen

Definities

jongen- mannelijk kind

männliches Kind

Das Kind, das Ellen bekommt, wird ein Junge. Die Hebamme rief: „Es ist ein Junge." Ein kleiner Junge spielt mit dem Ball. „Jungs, kommt mal alle her!“

Het kind dat Ellen krijgt, wordt een jongen. De verloskundige riep: „Het is een jongen.” Een kleine jongen speelt met de bal. „Jongens, kom eens allemaal hier!”

Sie hat drei Jungens aus Wuppertal getroffen.

Ze heeft drie jongens uit Wuppertal ontmoet.

jonge man- jonge man; het meervoud jongens staat soms ook voor ploeg (zie onder)

junger Mann; der Plural Jungen / Jungens steht manchmal auch für Mannschaft (s. unten)

Ihr Sohn ist ein netter Junge. „Na, mein Junge, wie geht es dir?“

Haar zoon is een aardige jonge man. „Nou, mijn jongen, hoe gaat het met je?”

„So schickte man den Jungen hin und her.“

„Zo stuurde men de jongen heen en weer.”

Synoniemen

Auszubildender

Bauer

Bub