ketten

[ˈkɛtn̩]Werkwoord

Definities

vastketenen- een uit schakels bestaand metalen voorwerp (ketting) gebruiken om iemand of iets vast te binden

ein aus Gliedern bestehendes Metallgebilde (Kette) benutzen, um jemanden oder etwas festzubinden

Das Mädchen kettet den Schäferhund an einen Baum neben der Garage.

Het meisje ketent de herdershond vast aan een boom naast de garage.

Sie ketteten die Gefangene an eine Stange.

Ze ketenden de gevangene vast aan een paal.

binden- zich nauw aan iets of iemand binden; iemand (bijvoorbeeld door manipulatie of morele chantage) stevig aan zich binden

sich eng an etwas oder jemanden binden; jemanden (zum Beispiel durch Manipulation oder moralische Erpressung) fest an sich binden

Durch das Schicksal bin ich auf ewig an diesen Menschen gekettet.

Door het lot ben ik voor eeuwig aan deze mens gebonden.

Mit seiner Begeisterung kettet er die Leute an sich.

Met zijn enthousiasme bindt hij de mensen aan zich.

Antoniemen

Specifiekere woorden (hyponiemen)