nicken

[ˈnɪkŋ̩]Werkwoord

Definities

knikken- ter bevestiging, instemming, als gebaar van begrip, als groet of dergelijke het hoofd kort achter elkaar laten zakken en opheffen

(zur Bejahung, Zustimmung, als Geste des Verstehens, als Gruß oder dergleichen) den Kopf kurz hintereinander senken und heben

Sie nickte nur, als man sie etwas fragte.

Zij knikte alleen, toen men haar iets vroeg.

„Ich faßte mir ein Herz und fragte geradezu, ob er von den Insurgenten sei. Er nickte.“

„Ik vatte moed en vroeg ronduit of hij bij de opstandelingen hoorde. Hij knikte.“

toeknikken- iets door de onder [1] beschreven hoofdbeweging uitdrukken

etwas durch die unter [1] beschriebene Kopfbewegung ausdrücken

„Er tritt ans Fenster und nickt sein erzwungenes Ja.“

„Hij treedt naar het raam en knikt zijn afgedwongen ja toe.“

„Gabriele, in ihrer lässigen Art, lächelte, nickte Zustimmung.“

„Gabriele, op haar nonchalante manier, glimlachte, knikte instemming toe.“

inkoppen- de bal met de onder [1] beschreven hoofdbeweging ergens heen koppen

(den Ball) mit der unter [1] beschriebenen Kopfbewegung irgendwohin köpfen

Synoniemen

Antoniemen

Specifiekere woorden (hyponiemen)