niederfallen

[ˈniːdɐˌfalən]Werkwoord

Definities

neervallen- een zekere afstand van boven naar beneden ploffen of dwarrelen of zweven of zeilen, vallen

eine gewisse Strecke von oben herab nach unten plumpsen/rieseln/schweben/segeln (fallen)

Ein schöner, warmer Sommerregen, es fallen große Tropfen nieder.

Een mooie, warme zomerregen, er vallen grote druppels neer.

neerkomen- op de grond terechtkomen

auf dem Boden landen

Hier war die Flasche vor einer Woche beim Transport niedergefallen und man sah noch immer den roten Fleck auf dem Beton.

Hier was een week geleden bij het transport de fles neergekomen en men zag nog steeds de rode vlek op het beton.

„Aber die elf Jünger gingen nach Galiläa auf den Berg, wohin Jesus sie beschieden hatte. Und als sie ihn sahen, fielen sie vor ihm nieder; einige aber zweifelten.“

„Maar de elf leerlingen gingen naar Galilea naar de berg waarheen Jezus hen had ontboden. En toen zij hem zagen, vielen zij voor hem neer; sommigen echter twijfelden.”

zich neerwerpen- zich op de grond werpen

sich auf den Boden werfen

Er fiel vor der Prinzessin nieder und bat den König um ihre Hand.

Hij wierp zich neer voor de prinses en vroeg de koning om haar hand.

Antoniemen

aufheben

aufstehen

hochsteigen