stauchen

[ˈʃtaʊ̯xn̩]Werkwoord(etw.^Akk ~)

Definities

stuiken- iets met een stempel, door krachtinwerking, vervormen (bijvoorbeeld een oog, klinknagel of bout)

etwas mit einem Stempel, durch Krafteinwirkung, verformen (zum Beispiel eine Öse, Niete oder Bolzen)

Der Schmied staucht das Eisenstück.

De smid stuikt het stuk ijzer.

Der Schreiner staucht den Nagel, damit dieser nicht keilartig das Holz spaltet, sondern stumpf eindringt.

De timmerman stuikt de spijker, zodat deze het hout niet wigvormig splijt, maar stomp binnendringt.

verstuiken- een gewricht verstuiken

ein Gelenk verstauchen

Beim Fußball stolperte ich und stauchte mir den Fuß dabei.

Bij het voetballen struikelde ik en verstuikte daarbij mijn voet.

afblaffen- iemand met woorden grof terechtwijzen

jemanden durch Worte derb zurechtweisen

Weil der Junge den Fußball durch die Scheibe schoss, stauchte ihn die Lehrerin.

Omdat de jongen de voetbal door de ruit schoot, blafte de lerares hem af.

Synoniemen

Specifiekere woorden (hyponiemen)