verkneifen

[fɛɐ̯ˈknaɪ̯fn̩]Werkwoord

Definities

zich bedwingen- iets niet doen, zich iets niet toestaan, terwijl men wel een impuls, prikkel voelt om het te doen

etwas nicht tun, sich etwas nicht gestatten, bei dem man aber einen Impuls, Reiz verspürt, es zu tun

Ich musste mir wirklich das Lachen verkneifen.

Ik moest me echt bedwingen om niet te lachen.

Man sah deutlich, dass er sich einen seiner sarkastischen Kommentare verkniff.

Men zag duidelijk dat hij een van zijn sarcastische opmerkingen bedwong.

toeknijpen- nauw, stevig dichtknijpen

eng, fest zusammenkneifen

Der Kapitän verkneift die Augen zu kleinen Schlitzen.

De kapitein knijpt zijn ogen tot smalle spleetjes toe.

Synoniemen

Antoniemen