wegtreten

[ˈvɛkˌtʁeːtn̩]Werkwoord

Definities

afmarcheren- een militaire opstelling verlaten

eine militärische Aufstellung verlassen

„Der Leutnant ließ wegtreten, ohne uns zu sagen, wie es nun mit den Quartieren werden sollte.“

De luitenant liet afmarcheren, zonder ons te zeggen hoe het nu met de kwartieren zou gaan.

Als dieser seine Morgenshow beendet hatte, wollte er die Bereitschaft wegtreten lassen.

Toen hij zijn ochtendshow had beëindigd, wilde hij de eenheid laten afmarcheren.

opzijstappen- opzij, naar een andere plek stappen

zur Seite, an eine andere Stelle treten

Der alarmierte Wärter bläst kräftig in ein Horn, worauf seine Kollegen von den Gleisen wegtreten.

De gealarmeerde wachter blaast krachtig op een hoorn, waarop zijn collega's van de sporen opzij stappen.

wegtrappen- iets van zich aftrappen

etwas von sich treten

Um zu verhindern, dass man ihn verliert, muss man damit weglaufen - oder besser noch: man muss ihn abgeben, also wegtreten.

Om te voorkomen dat men hem verliest, moet men ermee weglopen - of beter nog: men moet hem afgeven, dus weg trappen.

Synoniemen

Antoniemen