widerstreben

[viːdɐˈʃtʁeːbn̩]Werkwoord

Definities

weerzin hebben- een afwijzing/weerstand voelen om iets te doen, omdat dit indruist tegen de innerlijke overtuiging, de eigen waarden of doelen

eine Ablehnung/Widerstand spüren, etwas zu tun, weil dies der inneren Überzeugung, den eigenen Wertmaßstäben oder Zielen widerspricht

„Es widerstrebte mir, ihn auszufragen, aber ebenso widerstrebte es mir, überhaupt nichts zu sagen.“

„Het stond me tegen hem uit te horen, maar het stond me evenzeer tegen helemaal niets te zeggen.“

zich verzetten- zich niet willen voegen, zich verzetten

sich nicht fügen wollen, sich widersetzen

„Zu diesem Verständnis von Doctrina passt dann auch die Botschaft, dass, was dieser Lehre widerstrebe, auch dem Heil der Menschen widerstrebe.“

„Bij dit begrip van doctrina past dan ook de boodschap dat wat zich tegen deze leer verzet, zich ook tegen het heil van de mensen verzet.“

Antoniemen