ärgern

[ˈɛʁɡɐn]Werkwoord(jdn. ~)

Definities

plagen- iemand plagen, ergernis veroorzaken

(jemanden) necken, Ärger verursachen

Ich ärgerte ihn ein bisschen.

Ik plaagde hem een beetje.

Sein Vater ärgerte ihn so sehr, dass der sofort in den Wald spazieren ging und erst nach drei Stunden wieder zurückkam.

Zijn vader plaagde hem zo erg dat hij meteen het bos in ging wandelen en pas na drie uur terugkwam.

zich ergeren- zich ergeren: door iets gestoord zijn

sich ärgern: durch etwas gestört sein

Ich ärgerte mich über sein Verhalten.

Ik ergerde me aan zijn gedrag.

Wir ärgerten uns über den Regen und wurden nass.

Wij ergerden ons aan de regen en werden nat.

Antoniemen

Specifiekere woorden (hyponiemen)