Kind

das

[kɪnt]Zelfstandig naamwoordMeervoud: Kinder

Definities

kind- opgroeiende mens, maar nog geen jongere

heranwachsender Mensch, aber noch kein Jugendlicher

Die Kinder spielten im Garten.

De kinderen speelden in de tuin.

„Die Ankömmlinge sind meist so verblüfft, daß sie ihre schlimmen Vorsätze vergessen, mitunter sogar sich in herumalbernde große Kinder verwandeln.“

„De nieuwkomers zijn meestal zo verbijsterd dat zij hun kwade voornemens vergeten en zich soms zelfs in dollende grote kinderen veranderen.“

nakomeling- mens met betrekking tot zijn familiale verbondenheid (afstammingsrelatie)

Mensch, mit Bezug auf seine familiäre Zugehörigkeit (Beziehung der Abkommenschaft)

Er war das zweitgeborene Kind in der Familie.

Hij was het als tweede geboren kind in het gezin.

„Jetzt lebten sechs von seinen sieben Kindern, Enkelkindern und Urenkeln ebenfalls hier.“

„Nu woonden zes van zijn zeven kinderen, kleinkinderen en achterkleinkinderen eveneens hier.“

lieverd- vertrouwelijke aanspreking

vertrauliche Anrede

Synoniemen

Antoniemen

Specifiekere woorden (hyponiemen)