abrupt

[aˈbʁʊpt]Bijvoeglijk naamwoord

Definities

abrupt- plotseling, onverwacht

plötzlich, unvermittelt

Er beendete abrupt seinen Vortrag und stürmte zur Tür hinaus.

Hij beëindigde abrupt zijn voordracht en stormde de deur uit.

Der Taxifahrer bremste abrupt.

De taxichauffeur remde abrupt.

onsamenhangend- zonder samenhang

ohne Zusammenhang

Er antwortete wieder abrupt.

Hij antwoordde weer onsamenhangend.

Synoniemen

Antoniemen